بهترین ساز برای کودک بیشفعال چیست؟ راهنمای انتخاب ساز مناسب برای کودکان ADHD
نویسنده:رضوان حسینی
14050631
182 نفر
10
انتخاب ساز برای کودک همیشه ساده نیست؛ مخصوصاً وقتی کودک پرانرژی است، زود حوصلهاش سر میرود یا مدت زیادی نمیتواند روی یک فعالیت ثابت بماند. در این شرایط شاید این سؤال برای والدین پیش بیاید که بهترین ساز برای کودک بیشفعال چیست؟
واقعیت این است که نمیتوان یک ساز را برای همه کودکان بیشفعال «بهترین» دانست. چیزی که برای یک کودک جذاب است، ممکن است برای کودک دیگر خیلی زود خستهکننده شود. با این حال، بعضی سازها و روشهای آموزش میتوانند به دلیل داشتن ریتم، حرکت، تنوع و امکان مشارکت فعال برای این کودکان جذابتر باشند.
جالب است بدانید پژوهشهای جدید درباره آموزش موسیقی و ADHD، روی نقش فعالیتهای ریتمیک و موسیقایی در مهارتهایی مثل توجه، کنترل تکانه و هماهنگی حرکتی تمرکز کردهاند. در یک مطالعه سال ۲۰۲۶ روی کودکان مبتلا به ADHD، یک برنامه هشتهفتهای بازیهای ریتمیک با فعالیتهایی مثل هماهنگ شدن با ضرب و ساختن ریتم، با بهبود برخی شاخصهای عملکرد اجرایی و هماهنگی حرکتی همراه بود.
پس اگر میخواهید برای کودک ساز بخرید یا او را در کلاس موسیقی ثبتنام کنید، فقط به ظاهر ساز یا علاقه خودتان نگاه نکنید.
اول از همه: آیا موسیقی برای کودک بیشفعال مناسب است؟
بله، آموزش موسیقی میتواند تجربه خوبی برای کودک مبتلا به ADHD باشد؛ اما بهتر است انتظار نداشته باشیم که صرفاً یادگیری یک ساز، علائم ADHD را برطرف کند.
یک فراتحلیل از مطالعات مربوط به آموزش موسیقی در کودکان نشان داده که آموزش موسیقی میتواند با بهبود بعضی جنبههای عملکرد اجرایی، بهخصوص کنترل مهاری، همراه باشد. با این حال، نتیجه مطالعات مختلف کاملاً یکسان نیست و نوع آموزش، مدت تمرین و ویژگیهای کودک اهمیت زیادی دارد.
بنابراین بهتر است موسیقی را فرصتی برای یادگیری، سرگرمی، تمرین تمرکز و ایجاد یک مهارت جدید ببینیم، نه یک درمان مستقل.
درام و سازهای کوبهای؛ انتخابی جذاب برای بچههای پرانرژی
اگر کودک مدام در حال حرکت است و از نشستن طولانی پشت میز خوشش نمیآید، سازهای کوبهای میتوانند گزینه جالبی باشند.
در سازهایی مثل درام، دف و تنبک، ریتم و حرکت دستها نقش مهمی دارند. کودک میتواند انرژی خود را در قالب ضرب و ریتم وارد موسیقی کند و خیلی سریع هم صدای ساز را بشنود.
این موضوع از نظر آموزشی هم جالب است. در یک مطالعه سال ۲۰۲۶ درباره فعالیتهای موسیقیمحور برای کودکان مبتلا به ADHD، فعالیتهایی با درام و سازدهنی استفاده شد و گروه موسیقیمحور بهبود بیشتری در توجه نشان داد؛ البته این مطالعه درباره یک برنامه مداخلهای مشخص بود و نمیتوان نتیجه گرفت که خودِ درام به تنهایی چنین اثری دارد.
مناسبتر برای کودکی که:
انرژی زیادی دارد
از فعالیتهای ریتمیک لذت میبرد
با حرکت بهتر یاد میگیرد
از تمرینهای طولانی و کاملاً نشسته خسته میشود
پیانو شاید در نگاه اول ساز آرامی به نظر برسد، اما از نظر آموزشی امکانات زیادی دارد.
کودک همزمان با دو دست کار میکند، نتها را میبیند، صدا را میشنود و میتواند قطعههای کوتاه و متنوع یاد بگیرد. همین چندوجهی بودن باعث میشود تمرین پیانو برای بعضی کودکان جذاب باشد.
البته یک نکته مهم وجود دارد: اگر کودک از نشستن طولانی پشت ساز متنفر است، کلاس پیانو با تمرینهای طولانی احتمالاً تجربه خوبی برایش نخواهد بود.
برای چنین کودکی بهتر است آموزش با قطعههای کوتاه، بازی، فعالیتهای شنیداری و تمرینهای متنوع همراه باشد.
یکی از مزیتهای گیتار این است که کودک میتواند نسبتاً زود با چند آکورد ساده آهنگهای آشنا را همراهی کند.
برای کودکی که دوست دارد نتیجه کارش را سریع ببیند، یاد گرفتن یک آهنگ ساده میتواند انگیزه خوبی ایجاد کند.
البته گیتار در شروع ممکن است برای دستهای کوچک کمی دشوار باشد. بنابراین اندازه مناسب ساز اهمیت زیادی دارد و بهتر است ساز متناسب با سن و جثه کودک انتخاب شود.
اگر کودک به گیتار علاقه دارد اما ساز بزرگ برایش سخت است، یوکللی میتواند گزینه جالبی باشد.
یوکللی سبکتر و کوچکتر است و معمولاً تعداد سیمهای کمتری نسبت به گیتار دارد. به همین دلیل بعضی کودکان میتوانند سریعتر با آن ارتباط برقرار کنند.
از طرف دیگر، صدای شاد و قطعات سادهای که میتوان با یوکللی اجرا کرد، آن را برای آموزش غیررسمی و سرگرمکننده مناسب میکند.
ویولن ساز بسیار خوبی برای کودکان است، اما نباید فقط به این دلیل که کودک ADHD دارد آن را انتخاب یا حذف کرد.
ویولن در شروع به تمرکز، هماهنگی دستها و گوش دادن دقیق نیاز دارد و پیشرفت در آن ممکن است نسبت به بعضی سازهای دیگر آهستهتر احساس شود.
بنابراین اگر کودک واقعاً عاشق صدای ویولن است، این علاقه میتواند دلیل بسیار خوبی برای شروع باشد. فقط باید انتظار داشت که مسیر یادگیری آن صبر و تمرین بیشتری بخواهد.
این شاید مهمترین نکته این مقاله باشد.
فرض کنید یک کودک عاشق پیانو است، اما کلاس او به این شکل برگزار میشود:
۳۰ دقیقه نشستن، توضیح تئوری، تمرین خشک و تکرار چندباره یک قطعه.
طبیعی است که کودک بعد از مدتی علاقهاش را از دست بدهد.
حالا همان کودک را تصور کنید که در کلاس:
قطعههای کوتاه یاد میگیرد
بین تمرینها فعالیت عوض میشود
از بازیهای ریتمیک استفاده میشود
اجازه دارد بعضی قطعهها را خودش انتخاب کند
پیشرفتهای کوچک او دیده میشود
تمرینها به بخشهای کوتاه تقسیم میشوند
تجربه احتمالاً کاملاً متفاوت خواهد بود.
پژوهشها نیز نشان میدهند که آموزش موسیقی یک فعالیت پیچیده است و ترکیبی از شنیدن، حرکت، هماهنگی و کنترل عملکرد را درگیر میکند؛ بنابراین نوع برنامه آموزشی اهمیت زیادی دارد.
۱. علاقه کودک را جدی بگیرید
اگر کودک از صدای یک ساز خوشش نمیآید، حتی بهترین برنامه آموزشی هم احتمالاً نمیتواند برای مدت طولانی انگیزه ایجاد کند.
قبل از خرید ساز، اجازه دهید کودک صدای چند ساز را بشنود و اگر امکانش هست، یک جلسه آزمایشی داشته باشد.
۲. ساز متناسب با جثه کودک انتخاب کنید
ساز نباید آنقدر بزرگ یا سنگین باشد که کودک برای نگه داشتن آن مدام با مشکل روبهرو شود.
این موضوع در سازهایی مثل گیتار، ویولن و بعضی سازهای کوبهای اهمیت بیشتری دارد.
۳. تمرین را کوتاه کنید
برای شروع، لازم نیست کودک هر روز یک ساعت تمرین کند.
گاهی چند تمرین کوتاه و منظم، از یک جلسه طولانی که در نهایت به خستگی و دعوا ختم میشود، نتیجه بهتری دارد.
۴. از ریتم کمک بگیرید
بازیهای ریتمیک، دست زدن با ضرب، تکرار الگوهای ساده و ساختن ریتم میتوانند تمرین را جذابتر کنند.
حتی اگر کودک هنوز ساز خاصی را انتخاب نکرده، میتوان آموزش موسیقی را با همین فعالیتها شروع کرد. مطالعهای در سال ۲۰۲۶ نیز روی فعالیتهای ریتمیک ساختاریافته در کودکان مبتلا به ADHD نتایج امیدوارکنندهای درباره برخی مهارتهای اجرایی و حرکتی گزارش کرده است.
۵. دنبال پیشرفت سریع نباشید
کودک نباید احساس کند هر بار که پشت ساز مینشیند قرار است امتحان پس بدهد.
هدف اولیه میتواند این باشد که کودک از موسیقی لذت ببرد و به مرور عادت به تمرین پیدا کند.
۶. معلم مناسب پیدا کنید
یک معلم باتجربه که بتواند کلاس را با سطح توجه و نیازهای کودک هماهنگ کند، میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.
گاهی مشکل از ساز نیست؛ کلاس برای آن کودک مناسب نیست.
یک اشتباه رایج والدین
گاهی والدین هنگام انتخاب ساز، بیشتر به چیزی فکر میکنند که از نظر خودشان «برای بچه مفیدتر» است تا چیزی که کودک واقعاً دوست دارد.
اما اگر کودک از همان ابتدا با ساز ارتباط برقرار نکند، احتمال اینکه تمرین را ادامه دهد کمتر میشود.
پس به جای اینکه بگوییم:
«کدام ساز برای کودک بیشفعال بهترین است؟»
شاید سؤال دقیقتر این باشد:
«کدام ساز و چه نوع کلاسی میتواند این کودک را بیشتر درگیر موسیقی کند؟»
همین تغییر کوچک در نگاه میتواند انتخاب ساز را بسیار منطقیتر کند.
و اگر کودک در حال حاضر تحت درمان یا برنامه آموزشی مشخصی برای ADHD است، آموزش موسیقی بهتر است در کنار آن و نه به عنوان جایگزین درمان اصلی در نظر گرفته شود.
اگر کودک هنگام تمرین مدام از جای خود بلند شود چه کار کنیم؟ قرار نیست تمرین موسیقی حتماً به معنی نشستن بیحرکت باشد. میتوان تمرین را به بخشهای کوتاه تقسیم کرد و بین آنها حرکت یا فعالیت ریتمیک قرار داد. مثلاً چند دقیقه تمرین ساز، سپس دست زدن با ضرب یا یک بازی موسیقایی و بعد برگشتن به ساز.
آیا هدفون و اپلیکیشنهای آموزشی برای کودک بیشفعال مفیدند؟ میتوانند برای بعضی تمرینها مفید باشند، اما بهتر است تمام آموزش به صفحه نمایش وابسته نشود. اپلیکیشنها میتوانند برای تمرین ریتم، نتخوانی، بازیهای موسیقایی و تکرار مطالب استفاده شوند، در حالی که بخش اصلی یادگیری همچنان با ساز و تعامل با مدرس انجام شود.
آیا سازهای بادی برای کودکان مبتلا به ADHD مناسباند؟ میتوانند باشند. سازهایی مثل فلوت ریکوردر یا سازدهنی نیاز به کنترل تنفس، گوش دادن و هماهنگی دارند و برای کودکی که به صدای این سازها علاقه دارد میتوانند جذاب باشند. مهمتر از برچسب ساز، علاقه کودک و مناسب بودن روش آموزش است.
برای کودک بیشفعال که انرژی زیادی دارد چه سازی مناسبتر است؟ سازهایی که کودک در آنها مشارکت و حرکت بیشتری دارد، مثل درام، تنبک و دف، میتوانند گزینههای جالبی باشند. این سازها امکان تمرین ریتم و استفاده فعال از دستها را فراهم میکنند و معمولاً لازم نیست کودک مدت زیادی کاملاً بیحرکت بماند.
برای کودک بیشفعالی که زود حوصلهاش سر میرود چه سازی انتخاب کنیم؟ سازهایی که میتوان با آنها نسبتاً زود قطعههای ساده اجرا کرد، ممکن است انگیزه بیشتری ایجاد کنند. یوکللی و گیتار از این نظر میتوانند برای بعضی کودکان جذاب باشند، چون با چند آکورد ساده امکان همراهی با آهنگ وجود دارد.
اگر کودک بیشفعال به چند ساز علاقه داشته باشد، چطور یکی را انتخاب کنیم؟ بهتر است قبل از خرید، کودک هر ساز را امتحان کند. یک جلسه آزمایشی یا حتی چند دقیقه نواختن هر ساز میتواند اطلاعات بیشتری از علاقه واقعی کودک بدهد. در نهایت ببینید با کدام ساز بیشتر دلش میخواهد دوباره بنوازد.
واقعیت این است که نمیتوان یک ساز را برای همه کودکان بیشفعال «بهترین» دانست. چیزی که برای یک کودک جذاب است، ممکن است برای کودک دیگر خیلی زود خستهکننده شود. با این حال، بعضی سازها و روشهای آموزش میتوانند به دلیل داشتن ریتم، حرکت، تنوع و امکان مشارکت فعال برای این کودکان جذابتر باشند.
جالب است بدانید پژوهشهای جدید درباره آموزش موسیقی و ADHD، روی نقش فعالیتهای ریتمیک و موسیقایی در مهارتهایی مثل توجه، کنترل تکانه و هماهنگی حرکتی تمرکز کردهاند. در یک مطالعه سال ۲۰۲۶ روی کودکان مبتلا به ADHD، یک برنامه هشتهفتهای بازیهای ریتمیک با فعالیتهایی مثل هماهنگ شدن با ضرب و ساختن ریتم، با بهبود برخی شاخصهای عملکرد اجرایی و هماهنگی حرکتی همراه بود.
پس اگر میخواهید برای کودک ساز بخرید یا او را در کلاس موسیقی ثبتنام کنید، فقط به ظاهر ساز یا علاقه خودتان نگاه نکنید.
اول از همه: آیا موسیقی برای کودک بیشفعال مناسب است؟
بله، آموزش موسیقی میتواند تجربه خوبی برای کودک مبتلا به ADHD باشد؛ اما بهتر است انتظار نداشته باشیم که صرفاً یادگیری یک ساز، علائم ADHD را برطرف کند.
یک فراتحلیل از مطالعات مربوط به آموزش موسیقی در کودکان نشان داده که آموزش موسیقی میتواند با بهبود بعضی جنبههای عملکرد اجرایی، بهخصوص کنترل مهاری، همراه باشد. با این حال، نتیجه مطالعات مختلف کاملاً یکسان نیست و نوع آموزش، مدت تمرین و ویژگیهای کودک اهمیت زیادی دارد.
بنابراین بهتر است موسیقی را فرصتی برای یادگیری، سرگرمی، تمرین تمرکز و ایجاد یک مهارت جدید ببینیم، نه یک درمان مستقل.
بهترین سازها برای کودک بیشفعال کداماند؟
درام و سازهای کوبهای؛ انتخابی جذاب برای بچههای پرانرژی
اگر کودک مدام در حال حرکت است و از نشستن طولانی پشت میز خوشش نمیآید، سازهای کوبهای میتوانند گزینه جالبی باشند.
در سازهایی مثل درام، دف و تنبک، ریتم و حرکت دستها نقش مهمی دارند. کودک میتواند انرژی خود را در قالب ضرب و ریتم وارد موسیقی کند و خیلی سریع هم صدای ساز را بشنود.
این موضوع از نظر آموزشی هم جالب است. در یک مطالعه سال ۲۰۲۶ درباره فعالیتهای موسیقیمحور برای کودکان مبتلا به ADHD، فعالیتهایی با درام و سازدهنی استفاده شد و گروه موسیقیمحور بهبود بیشتری در توجه نشان داد؛ البته این مطالعه درباره یک برنامه مداخلهای مشخص بود و نمیتوان نتیجه گرفت که خودِ درام به تنهایی چنین اثری دارد.
مناسبتر برای کودکی که:
انرژی زیادی دارد
از فعالیتهای ریتمیک لذت میبرد
با حرکت بهتر یاد میگیرد
از تمرینهای طولانی و کاملاً نشسته خسته میشود
پیانو؛ برای کودکی که تنوع را دوست دارد
پیانو شاید در نگاه اول ساز آرامی به نظر برسد، اما از نظر آموزشی امکانات زیادی دارد.
کودک همزمان با دو دست کار میکند، نتها را میبیند، صدا را میشنود و میتواند قطعههای کوتاه و متنوع یاد بگیرد. همین چندوجهی بودن باعث میشود تمرین پیانو برای بعضی کودکان جذاب باشد.
البته یک نکته مهم وجود دارد: اگر کودک از نشستن طولانی پشت ساز متنفر است، کلاس پیانو با تمرینهای طولانی احتمالاً تجربه خوبی برایش نخواهد بود.
برای چنین کودکی بهتر است آموزش با قطعههای کوتاه، بازی، فعالیتهای شنیداری و تمرینهای متنوع همراه باشد.
گیتار؛ مناسب کودکانی که دوست دارند سریع آهنگ بزنند
یکی از مزیتهای گیتار این است که کودک میتواند نسبتاً زود با چند آکورد ساده آهنگهای آشنا را همراهی کند.
برای کودکی که دوست دارد نتیجه کارش را سریع ببیند، یاد گرفتن یک آهنگ ساده میتواند انگیزه خوبی ایجاد کند.
البته گیتار در شروع ممکن است برای دستهای کوچک کمی دشوار باشد. بنابراین اندازه مناسب ساز اهمیت زیادی دارد و بهتر است ساز متناسب با سن و جثه کودک انتخاب شود.
یوکللی؛ گزینهای کوچکتر و بازیگونهتر
اگر کودک به گیتار علاقه دارد اما ساز بزرگ برایش سخت است، یوکللی میتواند گزینه جالبی باشد.
یوکللی سبکتر و کوچکتر است و معمولاً تعداد سیمهای کمتری نسبت به گیتار دارد. به همین دلیل بعضی کودکان میتوانند سریعتر با آن ارتباط برقرار کنند.
از طرف دیگر، صدای شاد و قطعات سادهای که میتوان با یوکللی اجرا کرد، آن را برای آموزش غیررسمی و سرگرمکننده مناسب میکند.
ویولن؛ برای کودکی که واقعاً به آن علاقه دارد
ویولن ساز بسیار خوبی برای کودکان است، اما نباید فقط به این دلیل که کودک ADHD دارد آن را انتخاب یا حذف کرد.
ویولن در شروع به تمرکز، هماهنگی دستها و گوش دادن دقیق نیاز دارد و پیشرفت در آن ممکن است نسبت به بعضی سازهای دیگر آهستهتر احساس شود.
بنابراین اگر کودک واقعاً عاشق صدای ویولن است، این علاقه میتواند دلیل بسیار خوبی برای شروع باشد. فقط باید انتظار داشت که مسیر یادگیری آن صبر و تمرین بیشتری بخواهد.
برای کودک بیشفعال، «روش تدریس» از خود ساز مهمتر است
این شاید مهمترین نکته این مقاله باشد.
فرض کنید یک کودک عاشق پیانو است، اما کلاس او به این شکل برگزار میشود:
۳۰ دقیقه نشستن، توضیح تئوری، تمرین خشک و تکرار چندباره یک قطعه.
طبیعی است که کودک بعد از مدتی علاقهاش را از دست بدهد.
حالا همان کودک را تصور کنید که در کلاس:
قطعههای کوتاه یاد میگیرد
بین تمرینها فعالیت عوض میشود
از بازیهای ریتمیک استفاده میشود
اجازه دارد بعضی قطعهها را خودش انتخاب کند
پیشرفتهای کوچک او دیده میشود
تمرینها به بخشهای کوتاه تقسیم میشوند
تجربه احتمالاً کاملاً متفاوت خواهد بود.
پژوهشها نیز نشان میدهند که آموزش موسیقی یک فعالیت پیچیده است و ترکیبی از شنیدن، حرکت، هماهنگی و کنترل عملکرد را درگیر میکند؛ بنابراین نوع برنامه آموزشی اهمیت زیادی دارد.
هنگام انتخاب ساز برای کودک ADHD به این ۶ نکته توجه کنید
۱. علاقه کودک را جدی بگیرید
اگر کودک از صدای یک ساز خوشش نمیآید، حتی بهترین برنامه آموزشی هم احتمالاً نمیتواند برای مدت طولانی انگیزه ایجاد کند.
قبل از خرید ساز، اجازه دهید کودک صدای چند ساز را بشنود و اگر امکانش هست، یک جلسه آزمایشی داشته باشد.
۲. ساز متناسب با جثه کودک انتخاب کنید
ساز نباید آنقدر بزرگ یا سنگین باشد که کودک برای نگه داشتن آن مدام با مشکل روبهرو شود.
این موضوع در سازهایی مثل گیتار، ویولن و بعضی سازهای کوبهای اهمیت بیشتری دارد.
۳. تمرین را کوتاه کنید
برای شروع، لازم نیست کودک هر روز یک ساعت تمرین کند.
گاهی چند تمرین کوتاه و منظم، از یک جلسه طولانی که در نهایت به خستگی و دعوا ختم میشود، نتیجه بهتری دارد.
۴. از ریتم کمک بگیرید
بازیهای ریتمیک، دست زدن با ضرب، تکرار الگوهای ساده و ساختن ریتم میتوانند تمرین را جذابتر کنند.
حتی اگر کودک هنوز ساز خاصی را انتخاب نکرده، میتوان آموزش موسیقی را با همین فعالیتها شروع کرد. مطالعهای در سال ۲۰۲۶ نیز روی فعالیتهای ریتمیک ساختاریافته در کودکان مبتلا به ADHD نتایج امیدوارکنندهای درباره برخی مهارتهای اجرایی و حرکتی گزارش کرده است.
۵. دنبال پیشرفت سریع نباشید
کودک نباید احساس کند هر بار که پشت ساز مینشیند قرار است امتحان پس بدهد.
هدف اولیه میتواند این باشد که کودک از موسیقی لذت ببرد و به مرور عادت به تمرین پیدا کند.
۶. معلم مناسب پیدا کنید
یک معلم باتجربه که بتواند کلاس را با سطح توجه و نیازهای کودک هماهنگ کند، میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.
گاهی مشکل از ساز نیست؛ کلاس برای آن کودک مناسب نیست.
یک اشتباه رایج والدین
گاهی والدین هنگام انتخاب ساز، بیشتر به چیزی فکر میکنند که از نظر خودشان «برای بچه مفیدتر» است تا چیزی که کودک واقعاً دوست دارد.
اما اگر کودک از همان ابتدا با ساز ارتباط برقرار نکند، احتمال اینکه تمرین را ادامه دهد کمتر میشود.
پس به جای اینکه بگوییم:
«کدام ساز برای کودک بیشفعال بهترین است؟»
شاید سؤال دقیقتر این باشد:
«کدام ساز و چه نوع کلاسی میتواند این کودک را بیشتر درگیر موسیقی کند؟»
همین تغییر کوچک در نگاه میتواند انتخاب ساز را بسیار منطقیتر کند.
و اگر کودک در حال حاضر تحت درمان یا برنامه آموزشی مشخصی برای ADHD است، آموزش موسیقی بهتر است در کنار آن و نه به عنوان جایگزین درمان اصلی در نظر گرفته شود.
سوالات متداول
اگر کودک هنگام تمرین مدام از جای خود بلند شود چه کار کنیم؟ قرار نیست تمرین موسیقی حتماً به معنی نشستن بیحرکت باشد. میتوان تمرین را به بخشهای کوتاه تقسیم کرد و بین آنها حرکت یا فعالیت ریتمیک قرار داد. مثلاً چند دقیقه تمرین ساز، سپس دست زدن با ضرب یا یک بازی موسیقایی و بعد برگشتن به ساز.
آیا هدفون و اپلیکیشنهای آموزشی برای کودک بیشفعال مفیدند؟ میتوانند برای بعضی تمرینها مفید باشند، اما بهتر است تمام آموزش به صفحه نمایش وابسته نشود. اپلیکیشنها میتوانند برای تمرین ریتم، نتخوانی، بازیهای موسیقایی و تکرار مطالب استفاده شوند، در حالی که بخش اصلی یادگیری همچنان با ساز و تعامل با مدرس انجام شود.
آیا سازهای بادی برای کودکان مبتلا به ADHD مناسباند؟ میتوانند باشند. سازهایی مثل فلوت ریکوردر یا سازدهنی نیاز به کنترل تنفس، گوش دادن و هماهنگی دارند و برای کودکی که به صدای این سازها علاقه دارد میتوانند جذاب باشند. مهمتر از برچسب ساز، علاقه کودک و مناسب بودن روش آموزش است.
برای کودک بیشفعال که انرژی زیادی دارد چه سازی مناسبتر است؟ سازهایی که کودک در آنها مشارکت و حرکت بیشتری دارد، مثل درام، تنبک و دف، میتوانند گزینههای جالبی باشند. این سازها امکان تمرین ریتم و استفاده فعال از دستها را فراهم میکنند و معمولاً لازم نیست کودک مدت زیادی کاملاً بیحرکت بماند.
برای کودک بیشفعالی که زود حوصلهاش سر میرود چه سازی انتخاب کنیم؟ سازهایی که میتوان با آنها نسبتاً زود قطعههای ساده اجرا کرد، ممکن است انگیزه بیشتری ایجاد کنند. یوکللی و گیتار از این نظر میتوانند برای بعضی کودکان جذاب باشند، چون با چند آکورد ساده امکان همراهی با آهنگ وجود دارد.
اگر کودک بیشفعال به چند ساز علاقه داشته باشد، چطور یکی را انتخاب کنیم؟ بهتر است قبل از خرید، کودک هر ساز را امتحان کند. یک جلسه آزمایشی یا حتی چند دقیقه نواختن هر ساز میتواند اطلاعات بیشتری از علاقه واقعی کودک بدهد. در نهایت ببینید با کدام ساز بیشتر دلش میخواهد دوباره بنوازد.
نظرات
نظر خود را بنویسید